Sheet 1
نامه
سيدمنيرالدين حسيني ره
به
امام خميني ره
  نگارش يافته در سال 1367 - تنظيم: فروردين 1403
  فصل اول ـ نظام ولايت ربوبي
    منزلت و جايگاه نظام ولايت
      لطف
        اعطاء جاذبه معشوق به مشتاق
        انجذاب تا انحلال همه اطوار عاشق در جهت معشوق
      ولايت
        طريق جريان لطف ربوبي
        نمايانگر سرپرستي جريان رشد
        سرچشمه جريان حيات جميع مراتب عالم معقول، مثال و محسوس
        مظهر ربوبيت
      مولّي عليه
        آغاز
          از تسليم و پذيرش محبوب
        ادامه
          تا نپذيرفتن التفات به غير
        نهايت
          حتي تكون اعمالي و اورادي كلها ورداً واحداً
          اشتداد دائمي اشتياق به ساحت قدس ربوبي
          موجب رشد كثرت ارتباط با حضرتش
          منحل در
            وحدت كلمه
            تعلق به او
      غايت
        پيدايش نظام عيني ربوبيت الهي
        گسترش مدام ساختار آن
      كائنات
        بندگي
          با هزاران زبان
          با هزاران حال
          در يك لمحه
        جن وانس، رهين ولايت
      وليّ اعظم الهي
        تابع اشتداد قرب ولي اعظم الهي
          خلقت و رشد دائمي همه كائنات
        بندگي وتقرب او به حضرتش
          بستر رشد كائنات
        عظمت بندگي او
          افزون از بندگي ثقلين
          شريك در تسبيح و تحميد و تهليل و تكبير با همه ثقلين
        هادي همگان
        لطف عنايتش جاري بر همگان
        قبول بندگي ثقلين به وسيله شفاعتش
        بهم يفتح الله و بهم يختم
      نظام ولايت تكويني
        مظهر جريان ولايت ربوبي
          ميسور نبودن رابطه با حضرتش بجز از طريق ولايت
          ضرورتا در جهت قرب ربوبي
          عين نظام ولايت نبوي
          برپايي وحدت تركيبي
            نظام آفرينش
          حقيقت زائد نداشتن ممكنات
            بر حقيقتِ وحدت تركيبي جريان تعلق و پرستش حضرت حق
          بدون آن قابل مشاهده نبودن هيچ نوري در هيچ مرتبه‏اي
        نارسايي بشر در بيان حقيقت ولايت
          ادراك صواب بشري
            مرتبه‏اي از مراتب بندگي و پرستش الهي
          تحقق رشد حقيقت بندگي
            برابر با حالت تعلق ولي اعظم الهي به حضرتش
        خاستگاه ظهور
          قدر هر قدر
          شأن هر شأن
        هماهنگي شئون با جهت غايي
          ارتباط حقيقي كليه شئون به يكديگر
          جايگاه هر شأن
            معرّف تناسب آن به جهت غايي
            مفسر عدل
          نشانگر تشريع
            بيان تكويني تناسب بين امور و رفتار انسان در جهت غايي
            ابزار ولايت نبوي
            طريق جريان ولايت ربوبي، در مرتبه اختيار
            رشد قدرت اختيار بشر
              در هماهنگي با ولايت حضرتش
        رشد انسانيت انسان
          تنها از طريق تولي به ولايت ربوبي
          الهي شدن تصرفاتش در مراتب تحت سيطره او
          نماينده مولي در مرتبه خود
          در منزلت عهده داري رشد
          نمونه معرف عدالت در رفتار عيني و ذهني و قلبي
          تعلق به ولايت ربوبي
            تنها پايگاه رفيع اشراف بر ساير شئون
            مفسر دائمي جريان رشد
        جهت مقابل رشد
          ادني مرتبه
            توجه استقلالي به خود
            غفلت از امر عظيم ولايت
            ضروري ندانستن تناسب و رابطه حقيقي و عيني امور به يكديگر در جهت غايي
            مستقل پنداشتن آثار امور از يكديگر
            بها دادن بيش از اندازه به امري، و نشناختن قدر امر ديگر
            عدم اعتدال عملي
          در نهايت
            ثمره تلخ توجه استقلالي به خود
            شرك جلي
            انكار جريان اصل ولايت ربوبي
            التزام به تفويض و مستقل پنداشتن آثار اشياء از مبداء اعلي
            معرّف عدم اعتدال نظري
            دامان پليد پرورش پندار دلبستگي
            منجر به پرستش آثار محسوس مادي
              كفر و الحاد
          واماندن از سير در جهت غايي
            تعلق و دلبستگي به هر شأن و چشم داشتن به هر نظر گاهي، جز به پرتو نور ولايت
            تعلق به ولايت ربوبي
              تنها پايگاه رفيع اشراف بر ساير شئون
              مفسر دائمي جريان رشد
    ولايت تشريعي
      ولايت وُلاة عدل
        زنداني شدن در كثرت دائم التزايد قيود نيست
        عهده‌داري گذر از دلبستگي به شئون گوناگون مادي و نقض و شكستن واماندگي است
        گسترش دائمي توجه به وجه اعظم ضروري گرديده
        شرايط سكوت و قيامش
          به حداكثر رسانيدن تأثير موضع‌گيريش، در شكستن ولايت كفر طاغوت
          سازش‌ناپذيري ايمان و الحاد را رقم زده
          جنگ و درگيري را در جميع مراتب تعلق اجتماعي به حضرتش ضروري نموده
      برابري حقيقي
        جريان رشد پرستش حضرت حق (جلت عظمته) را در منزلت اجتماعي
        با ميزان قدرت ولايت اجتماعي
      حقيقت مطلقه بودن اختيارات تشريعي ولايت اجتماعي را ضروري نموده
        وجّهت وجهي للذي فطر السموات والارض حنيفا مسلماً و ما انا من المشركين
      اثبات هر شرط زائدي
        در مرتبه تشريع
          ضرورتا جريان وجوب بندگيش را مشروط مي‌سازد
        تكويناً
          گسترش بندگيش منوط به مشروط نبودن تشريعي و مطلقه بودن در مرتبه ولايت اجتماعي است
          ساحت تشريعش از جواز پرستش اجتماعي غير او و گسترش دوري از رحمتش منزه بوده
      برابري نظام ولايت الهي با جريان ربوبيت
        جريان سرپرستي ربوبي درهيچ مرتبه‌اي قابل ترديد نيست
        چه رسد به اشرف وسائل رشد اجتماعي كه نظام ولايت است
        ضرورت تعطيل و تقييد بردار نبودن نظام ولايت اجتماعي را در مرتبه تشريع، غير قابل ترديد ساخته
    مطلق بودن ولايت اجتماعي فقيه
      ولايت فقيه در عصر غيبت
        شعبه‌اي از ولايت مطلقه مفوضه به رسول الله «صلي الله عليه و آله» مي‌باشد
        تزاحم بين مصلحت حكيمانه هيچ حكمي با قدرت اجراي همان حكم قابل تصوير نيست
          تزاحم بين مصلحت تأمين قدرت نظام الهي ولايت اجتماعي با مصلت جريان هيچ يك از احكام بلكه كليه آنها فرض ندارد
        قدرت جريان اجتماعي احكام الهي عينا تابع ميزان قدرت نظام الهي ولايت اجتماعي است
        مصلحت گسترش قدرت نظام الهي ولايت اجتماعي، برابر با مصلحت گسترش جريان اجتماعي كليه احكام است
      رشد رفتار ادراكي عموم تضمين گشته
        در پرتو نوراني همين بنيان مرصوص نظام ولايت اجتماعي
        درك معارف حقه، بستر گسترش بندگي گرديده
        فرهنگ جامعه شتاب تقرب مي‌گيرد
        تأثير مفاهيم در جريان رشد، قدرت ادراك بشر را به منزلتي كشانده است كه هماهنگي را به وحدت تركيبي در جهت پرستش حضرتش رساند
          يافته‌هاي قلبي
          سنجشهاي نظري
          حساسيتهاي تجربي
        جان مايه حيات را در تأثير مفاهمه نيز جاري مي‌نمايد
        هر تعريف با كليه تعاريف، همبستگي‌اش آشكار مي‌گردد
        ظهور
          قدرت يافته‌هاي قلبي در سمت‌گيري هر تعريف
          قدرت سنجش را در جايگاه هر تعريف
          قدرت حساسيتهاي تجربي را در ميزان تأثير مادي هر تعريف
        جريان گسترش فرهنگ جامعه را سامان داده
        نظام عناوين و موضوعات را در جريان رشد جامعه عيان ساخته
        ارتكازات و پذيرفته شده‌هاي عمومي را به منزلت ادبياتي هماهنگ با جريان گسترش بندگي حق مي‌رساند
        ادبيات مظهري از جريان ولايت اجتماعي و ظهور مرتبه‌اي از گسترش اجتماعي پرستش است
      جايگاه عناوين و تعاريف سياسي، فرهنگي و اقتصادي قابل تفسير گرديده
        منفصل از يكديگر نبوده
          شيوه تنظيمات در نظام سياسي
          منطق در استنتاج فرهنگي
          روش تنظيم در ساختار اقتصادي
        هماهنگي روش در هر سه موضوع فوق
          ابزار جريان ولايت اجتماعي و طريق اعمال ولايت ولي
        اعظم مراتب تولي به ولايت ولي فقيه
          اهتمام به اين امور خطير
          بر عهده روحانيون
            سنگرداران خداپرستي
            حصون اسلام در تاريخ
            خلفاء انبياء و اوصيايند
  فصل دوم ـ ريشه‌يابي نارسايي‌هاي حوزه، در تحقق جريان ولايت
    غفلتي بزرگ نسبت به حكومت الهي بر جريان عينيت
      توسط روحانيون
      بيان اصول هماهنگي عموم ادراكات جامعه
      علي رغم تلاش و اجتهادشان
        در دستيابي به مباني اصول مفاهيم روابط مفاهمه
        اعم از اصول عقلي و لفظي و عملي،
        بذل وسع طاقت و توانشان در
          توفيق به تطرق احتمالات
          استظهار احتمال راجح
        وفاداريشان به صاحب شريعت
          در دوري از قياس و استحسان و تأويل فقه بر پيش داوري‌هاي تجربي و تمايلات نفساني
        تمحض خطورشان در شناسايي احكام كلي
      جريان عليت را در شناسايي، منحصر در كليات نظري دانسته
        به دليل انس خاطرشان به شيوه استنتاج نظري
        انتزاع امور از يكديگر
        ملاحظه لوازم كلي امر منتزع
        محصول قدرت تحليل عقلي
        هر طريق ديگري را نفي نموده‌اند
        حقيقت برهان كه جريان عليت است را در انحصار اين شيوه دانسته
        عينيت، كه شناسايي اش هرگز جداي از جريان خصوصيات زماني و مكاني خاص نيست
        شناسايي وضعيت موجود و مطلوب ، و طريق انتقال از موجود به مطلوب
        نسبت بين مواد براهين مختلف
      موضع‌گيريشان منحصرا محدود به ملاحظه جهتي جداي از جهت ديگر
        در برابر مشكلات عيني
        در شناسايي نظام نيز به تجزيه روابط تشكيل دهنده تشكيلات نظام ، مبتلا گشته
        نتوانند به نسبت بين امور، دست يافته و برآيند منتجه امور را ملاحظه كنند
      همين نارسايي خطرناك
        تهاجم همه جانبه كفر را بر همة هويت اسلامي از نظرشان دور داشته
        تجويز نمودن ساده لوحانه اكثر روابط آن نظام
          دچار شدن به تجزيه روابط تشكيل دهنده يك نظام
        به تغييرات جزئي در بعض آنها به گونه‌اي كه آن هم لزوماً قابل جايگزيني است اكتفا مي‌نمايند
    تاثير ولايت استكباري بر فرهنگ متداول اقتصادي
      هرگز نمي‌توان تعريفي هماهنگ نمود
        عناوين متداول موضوعاتي مانند سهم، شركتهاي سهامي بازار بورس سهام، قيمت ، پول، بانك، ارز
        را بريده از الگوي مصرف، شيوه توزيع نظام توليد
        جداي از ساختار دنيا پرستانه غربي
      عناوين اين موضوعات جدا فرض نمود
        از زادگاه ادبي‌اش كه به اصطلاح تمدن غربي
        آبشخور گسترش روز افزون دنياپرستي حريصانه
        از اشاعه ملكات رذيلانه اخلاقي اين توحش منظم
      چگونه مي‌توان ؟
        بدون ملاحظه نظام روابط تشكيل دهنده شركت‌هاي سهامي
          به تعريف سهمي از انواع سهام اين شركتهاي توليد و توزيع پرداخت
        تعريف شركتهاي سهامي را
          از هماهنگ سازي مقدورات تخصيصي جدا نمود
        هماهنگي مقدورات تخصيصي را
          بدون نظام توزيع اختيارات سازماني، قابل تحقق دانست
        ضرورت جريان اختيارات
          در وظايف سازماني يك شركت سهامي توليد ترديد نمود
        تحرك سازماني آن شركت سهامي را
          از الگوي روابط توزيع محصولات و تأمين اعتبارات جدا فرض نمود
          به تعريف ساده انديشانه شركت سهامي اكتفاء كرد
        شركت سهامي را در عينيت
          از روابطي ـ كه قدرت استمرار و گسترش را تأمين مي‌نمايد منفصل دانست
        استمرار و گسترش عيني شركت سهامي را
          از منابع تأمين اعتباراتي چون بازار بورس سهام و بانك تفكيك نمود
          سخن از قدرت عملكرد شركت و قيمت سهام آن به زبان آورد و سهام شركت را تقويم نمود
        ميزان تأثير بانك را كه وظيفه اساسي اش سازماندهي جريان اعتبارات در جهت‌گيري ساختار اقتصادي است ناديده گرفت
          به تعريف واحد پولي كشور كه وسيله تعيين قيمت است پرداخت
          هر چند هويت قدرت خريد واحد پولي، وابستگي ضروري و اجتناب‌ناپذير با وضعيت جريان كليه مقدورات نظام داشته باشد
      وابستگي تعريف عيني از سهام شركت به روشني، به تعريف ساختار اقتصادي منوط مي‌گردد
        نظام توزيع اختيارات اقتصادي خاصي را ضروري مي‌سازد
        ميزان رشد اقتصادي آن نظام منوط به ميزان تبعيت از آن ساختار مي‌گردد
        پذيرش اقتصاد غربي به عنوان شيوه زندگي، تسليم شدن بي چون و چراي تلاش اقتصادي انسان را در نظام اسارت بار ابليسي، غير قابل اجتناب ساخته
        جايي براي سخن راندن از آزادي اقتصادي و حفظ حقوق الهي كارگران باقي نمي‌ماند
        اختيارات مشروع صاحبان سهام كوچك نيز به فراموشي سپرده مي‌شود
      بقاء و افزايش سرمايه سرمايه‌داران بزرگ
        ابستگي قطعي به ميزان پذيرفتن قيام عيني عليه شرف و كرامت انساني و تجاوز به حقوق الهي مستضعفين در جميع مراتب
        اسارت در گسترش اقتصاد ابليسي
        ضرورت تغيير سنن اجتماعي و وضعيت رواني
        تهاجم عيني همه جانبه را بر همه معارف حقه الهي
      افشاي آثار تلخ و كشنده مظالم مستكبرين
        دعوت دروغين ائمه نار را به گسترش رفاه مادي بشر، رسوا نمود
        لعن و برائت از مشركين را با به فضاحت كشيدن استكبارشان بر خداوند متعال، برملا ساخت
        مستكبرين جز در راه گسترش لذت مادي هيچ رابطه‌اي را با جهان و انسان به رسميت نمي‌شناسند
        جز به وسيله تعميم حرص و طمع مادي بشر، هرگز نمي‌توانند سنگيني جانفرساي چرخهاي دنياپرستي‌شان را به حركت در آورند
        نمي‌توانند جز در راه اسارت و بردگي بشريت گامي بردارند
        حقيقت كفر و ظلم و ستم از يكديگر جدا شدني نيست
        چهره كريه كفر را به جز از طريق افشاي ظلم و ستم نمي‌توان براي مستضعفين ملموس كرد
        آنان را از چنگال ابليسي ولايت طاغوت رها نمود و به ساحت شرف بخش نور آشنا ساخت
    ضرورت جريان ولايت در كليه شئون اجتماعي
      ابتلاء حوزه مقدس علميه
        به كساني كه ندانسته در جهت حمايت از ساختار ابليسي اقتصاد دنيا پرستانه غرب قرار گرفته
        آن را آزادي اقتصادي پنداشته
        اكثر قريب به اتفاق نفاق روابط اقتصادي غرب را تاييد نموده‌اند
        تغيير در آن را مخل به نظام معيشت مسلمين شناخته‌اند
        بر ولايت نائب خاتم الاوصياء «صلوه‌الله عليه و آله» خرده مي‌گيرند
        شك و نفاق را در دل ايتام آل محمد آبياري مي‌كنند
        مسئله نظام ولايت اجتماعي الهي
          عظيمترين مسئله اجتماعي اسلام
          تحت عنواني جزئي، يعني استخدام يا طرق كسب و معيشت فردي طرح كرده
          و نهايتا در صورت بسط يد و وجود قدرت، محدوده آن را به امور قضايي و پاره‌اي منابع اقتصادي (انفال) و بخشي از در آمد سرانه (وجوه بريه) منحصر ساخته‌اند
        تأكيد بر اصل عدم ولايت احدي بر احدي
          ولايت را در بيش از اين محدوده، مغاير با فقه اعلام مي‌دارند
          از به خطر افتادن فقه سخن مي‌گويند
          كودكانه فغان سر مي‌دهند كه اي كاش به نام اسلام هدم احكام اسلامي نمي‌شد
        از درك مفهوم هدم اسلام به نام اسلام در تنظيمات اجتماعي قاصرند
          از خاطرشان رفته است كه در دوران سياه طاغوت حداكثر كارايي فقه محدود به تعبد در امور فردي گرديده بود
          آن هم در برنامه توسعه و گسترش نيرنگ‌هاي ابليسي دائما مورد تهاجم روز افزون سياسي فرهنگي و اقتصادي
          نسبت محدوديت كارايي آن عينيت هر روز بيشتر و نسبت تأثيرش تقليل مي‌يافت
          مگر مستشاران خارجي، همان كارگزاران تاريكي‌هاي سياه نظام طاغوت به فقه نوراني اسلام جز به عنوان سنن اجتماعي مغاير با رشد و توسعه نظر ديگري مي‌نمودند؟
          در راه طغيان بر حق كه راه حكومت طاغوت بود چگونه جايگاهي براي فقه قابل رسميت بود
          ميزان تأثير فقه در ماهيت نظام طاغوت به غير از وسيله شدن در مرحله‌اي گذرا، چه مي‌توانست باشد؟
          مگر شيوه كارگزاران مستكبر جهان در كليه جوامع بشري استفاده از سنن اجتماعي و منحل نمودن آنها در جهت استكبارشان نبوده است؟
          مسئولين نظام طاغوت جز به عنوان كارگزاران رسمي استكبار جهاني رسميتي داشته‌اند؟
          آيا به كارگيري فقه در نظام طاغوت جز به عنوان ابزاري براي مقاصد شوم و الحاديشان در هدم كليه معارف و احكام، جهت ديگري داشت؟
          مگر در موضوع ترويج و اشاعه، براي تأثير مراسم اجتماعي اسلام در نظام، به جز در محدوده سنني پراكند، چيز ديگري را باقي گذاشته بودند
          و در منزلت اشاعه و ترويج هنر، دانشگاه كه مسئول پرورش مروجين فرهنگي نظام بود، در ميان بيش از سي رشته هنري جايي براي ترويج دين منظور داشته بود؟
          در جشن هنر كه مظهر عظيم ترين ترويج رسمي فرهنگ نظام بود همزمان در يك محل، غرفه‌اي را به صورت زنجيرزني در سوگواري حضرت سيد الشهداء (صلوه‌الله عليه) در نمي‌آوردند
          و در همان محل و همان جشن ابليسيشان در غرفه ديگري مفتضح ترين فساد را به نمايش نمي‌گذاشتند
          و در پايان، آن سليطه مفسد به غرفه فساد عاليترين مدال جشن را نمي‌داد؟
          آيا معني اين گونه ترجيح در فلسفه سياسي به جز استهزاء حقايق و ترويج اخلاق الحادي چيز ديگري مي‌توانست باشد؟
      معني واقعي وسيله ساختن دين در هدم دين
        بريدن و منفصل نمودن مراسم عبادي، اجتماعي اسلام، از نظام سياسي
        به كارگيري برخي از احكام اجتماعي اسلام، اعم از احكام دماء و اعراض و اموال و منحل نمودن تأثيرات پرورشي آن در ساختار تاريكي‌هاي سياه ياد شده نظام طاغوتي
      حقيقت تلاش در راه اقامه دين
        توجه داشتن به مصالح عاليه تأمين قدرت نظام الهي
        نظر به عينيت نمودن و شناختن تكليف مبتلابه
      سببيت عقلي قدرت را در انجام دفاع
        تلاش در راه تأمين قدرت را ضروري
        اصل وجوب را در موضوع خطيري همچون دفاع از بيضه اسلام
      مگر مي‌توان
        اهمال در دفاع از اسلام را عملا در عصر غيبت معصوم «صلواهالله عليه» روا دانست
        در مطلق بودن وجوب تكليف دفاع از اصل اسلام ترديد نمود
        باور داشت كه دوستي ائمه معصومين «صلواه‌الله عليهم اجمعين» تنها منحصر به علاقه قلبي، و ميدان عملكردش نهايتا محدود به بروز در رفتار فردي است
      مديريت غربي جزئي از ساختار نظام ولايت اجتماعي است
        اين محصولات،بخشي از الگوي مصرفي خاصي است كه بدون شيوه مديريت غربي بدست آمدني نيست
        نظام ولايت اجتماعي علاوه بر اين كه داراي عظيم ترين بار پرورشي است
        بدون جريان نظام اخلاقي هماهنگ با خود نمي‌تواند هيچ گونه قدرت توسعه و تحرك فعالي داشته باشد
        نظام ولايت ابليسي غرب را هيچ گاه نمي‌توان جداي از فساد و مظالم غربي طرح نمود
    جريان عليت در روش شناسايي تنظيم نظام
      مستكبرين سعي و كوشش دائمي
        مبتلا به مضطر اليه مستضعفين جهان را در جهت مقاصد شوم الحاديشان منحل بنمايند
        ملاحظه نسبت آثار موضوعات بكار گرفته‌اند
        به قدرت محاسبه و جمع بندي متناسب امور در جهت استكبار دست يافته و در شرارتهاي ابليسي‌شان به كار مي‌برند
      مگر مي‌توان
        در چنين شرايط خطيري
        جهات گوناگون عيني را از يكديگر بريده و جدا دانست
        براي هر جهتي قدرتي و مشكلي، خاص همان جهت طرح نمود
        نسبت به هر موضوعي موضعي جداگانه پذيرفت
        به دليل نپذيرفتنِ امكان ملاحظه نسبت بين امور مختلف دچار موضع گيري‌هاي متشتت و انفعالي گرديد
        ناخواسته مبتلاي به تلون اجتماعي گشت
        به فروع، بيش از اصول بها داد
        در برابر خطر هجوم همه جانبه مستكبرين جهاني ترديد و دو دلي را پذيرفت
        به نداشتن هيچ گونه قدرت دفاعي در اين زمينه تمسك جست
        لزوم تعليق جريان احكام را به تأمين قدرت نظام الهي انكار كرد
        ساده انديشانه اظهار نمود كه در امر جريان احكام ، قدرت موجود است و فعليت تكليف قطعي است
        فعليت ابتلاء به تكليف را بدون شناخت عينيت احراز نمود
        تعادل در موضع گيريهاي اجتماعي و ميزان بها دادن به موضوعات مختلف را در شرايط گوناگون بدون ملاحظه نسبت بين موضوعات بدست آورد
        دلبستگي به مأنوسات ذهني را واماندگي در راه ندانست
        در عمل قدرت دفاع از اصل اسلام را سلب كند
        محصول در آميختن آثار موضع‌گيري‌هاي اجتماعي را در مقابله با استكبار جهاني به تزلزلي انفعالي در آورد
        ثمره زهرآگين آن عملا به جدايي دين از سياست بيانجامد
        دانشگاه را در جمع بندي به روشهايي سوق دهد كه صحت و حقانيت تجارب را، حتي در علوم انساني، مستقل از معارف توصيفي اسلام بداند
        روش حس‌گرا عهده‌دار توصيف تجربي همه ابعاد جامعه و انسان گردد
        ايمان و انگيزه و معرفت و شناخت را مادي محض توصيف نموده
        استقلال و عدم تأُثير توصيف علمي را از معارف ديني بپذيرد
        موضع گيريهاي مؤثر نسبت به امور مختلف
      واژگونه ديدن عينيت
        برخي از مسلمين بدان مبتلا گشته‌اند
        كفار اصل پرستش ترا در دنيا تهديد مي‌كنند
        اينان چون غريقي ساده لوح به دفاع ظاهري از جريان احكامت دل خوشند
        نمي‌توان فعليت جريان احكام را در ظل ذلت بار مستكبرين جهاني پذيرفت
        جريان احكام الهي را به صورت وسيله در جهت مصالح مهاجمين بر كلمه توحيد در آورد
        شرك خفي خواص نيست كه بستر پرورش شرك جلي در مرتبه نازلتر گرديده
        همان آتش عالم معقول نيست كه عالم مثال را مي‌سوزاند
      شناسايي عينيت
        جز به وسيله ملاحظه وحدت تركيبي نظام كه منتجه آثار است قابل حصول نيست
        به جز از طريقي كه بتوان تناسب بين اجزاء آن نظام را ملاحظه نمود
        جز از راه ملاحظه نسبت بين چگونگي رابطه بين اجزاء و سير در جهت گيري خاص
        هرگز وحدت تركيبي نظام، غير از جريان تعلق بين «جهت» و «رابطه اجزاء با يكديگر» نبوده و نيست
        بدون روشي كه بتوان به وسيله آن، رابطه مشكلات و مقدورات را با سير در جهت ملاحظه نمود
  فصل سوم ـ ريشه‌يابي نارسايي‌هاي دانشگاه، در تحقق جريان ولايت
    واگذاري تنظيم امور اجتماعي مسلمين به روش حس‌گرا
      بر اساس آنچه در فصل گذشته به صورت بسيار فشرده، مطرح گرديد
      آيا ثمره اين گونه برخورد حوزه‌هاي علميه دين نيست كه
        امر خطيري چون بررسي تنظيمات امور اجتماعي مسلمين
          كه همان بررسي ساختار جريان ولايت الهي اجتماعي است
          به روش حس‌گرا واگذار شده است؟
        و روشي عهده‌دار بررسي مشكلات و مقدورات جامعه اسلامي گرديده
          كه حتي فرض غير مادي بودن انگيزه هيچ رفتاري را نسبت به جامعه انساني قابل طرح نمي‌شناسد
          و تحليلش تنها در مورد رفتار جوامع ماده‌گرا
          آن هم در محدوده ماده‌پرستي‌شان
          هماهنگي با عينيت دارد
          و به جز در چارچوب توصيف مادي نسبت به رفتار انسان
          هرگز قدرت تحليل نداشته است
        كه در اصول پيش‌فرضهاي روش حس گرا
          به جز حاكميت مطلق آثار ماده بر انسان و جهان
          امر ديگري رسميت ندارد.
    حاكم شدن جهت مادي بر پژوهش
      ضرورتاً از اينگونه برخورد نمي‌توان به جز گمراهي عمل پژوهشي، در جهت‌گيري مادي، دستاورد ديگري انتظار داشت
        كه اگر صادقي چون ابوذر غفاري (قدس سره) را در به حركت در آوردن كارخانه توليد خمر محدود كنند
        به جز توليد خمر چه انتظاري مي‌توان داشت؟
        چه رسد به محدوديت رسميت تحقيق در چارچوبه چنين روشي
        و در چنين شرائطي، ميزان تأثير عناصر صادق نسبت به انقلاب اسلامي را تا چه پايه‌اي مي‌توان پذيرفت؟
        و چه محصولاتي را مي‌توان انتظار داشت؟
      با چنين روش تحليلي
        هرگز جايي براي ايمان و ايثار و عشق به خداوند متعال باقي نمي‌ماند
        چه رسد به
          توصيف اسلامي انسان
          و جامعه انساني
          و تنظيم مقدورات مسلمين
          در برابر مشكلات مقابله با مستكبرين.
      و نه تنها محصول عيني به كار گيري چنين روشي
        قطع رشته ولايت اجتماعي در عمل پژوهشي است
        بلكه لزوما
          ماهيت ادراك عيني كارشناسي را
          در تحليل هماهنگ با رشد مستكبرين
          منحل ساخته است
      كه ضرورتاً در اين گونه تحليل
        قدرت توصيف شرائط مطلوب و شناسايي آن
        منحصراً در چارچوبه روش حس‌گرا رسميت كارشناسي داشته است
      و از آن جا كه هرگز نمي‌توان
        توصيف وضعيت تعادل و يا وضعيت بحران را
        جز بر اساس پايه قرار دادن وضعيت مطلوب، توصيف عيني نمود
        به ناگزير
          راه حل مشكلات
          و طريق انتقال از وضعيت موجود به مطلوب هم
          در اين فرض مهلك
          جز براساس فوق، قابل طرح نيست.
    سلطه سرمايه داري بر روش مادي تنظيم نظام
      و اين امر
        يقيناً
        در عمل
        جز پرستيدن اجتماعي شهوات دنيوي
        و پذيرش بنيان ظلم و ستم و طغيان مستكبرين
          در چهره‌هاي گوناگون
        محصول ديگري نمي‌تواند داشته باشد
      و در نهايت
        حاكميت مطلق سرمايه داري
        بر چنين روش تحليلي
        قابل انكار نيست
      و اين امر نيز قابل توجه است كه
        غضب مادي (استكبار شرقي)
          هر چند در وهله مي‌تواند بر شهوت مادي استكبار غرب غلبه نمايد
          لكن
            از آنجا كه منشأي جز گرايش به لذت مادي نمي‌تواند داشته باشد
            نهايتا منحل در شهوت مادي مي‌گردد
        و بدين جهت است كه تنظيمات مادي شرقي
          براي مقابله با استكبار ابليسي غرب
          نه تنها ركن قابل اعتمادي نبوده و نيست
          كه در نهاد خود پرستيدن اجتماعي «افزايش لذات مادي» را پذيرفته است
          و بر اين اساس هرگز نمي‌تواند
            ماهيتاً
            سلطه سرمايه را
            از روابط اجتماعي‌اش تفكيك نمايد
          زيرا كه در جوامع مادي
            «سرمايه» به جز وجود «تعلق اجتماعي به آثار ماده»
            واقعيتي نمي‌تواند داشته باشد.
      مگر مي‌توان افزايش دائمي لذات مادي را
        از توسعه و گسترش مصرف حريصانه جدا فرض نمود
      و يا مي‌توان گسترش اسراف در مصرف را
        نشانگر لذت پرستي مادي انسان ندانست؟
        و پذيرش اين گونه تعلق اجتماعي
          نمي‌تواند هيچگونه تصويري
          جز در چهره حاكميت مطلق سرمايه بر روابط انساني داشته باشد
          و هيچ گاه بدون افزايش دائمي
          تأثير فن هماهنگ‌سازي توسعه و گسترش فنون
          اينگونه لذت پرستي قابليت تحقق نداشته است
        و ضرورتاً سير در چنين مسيري
          جز با روش تحليلي كه قدرت تحرك تحليلش
          هماهنگ با سير در اين راه باشد
          هرگز امكان پذير نبوده و نيست.
      و براين اساس
        لزوماً نمي‌توان انتظار ديگري
        از منطق عملكرد
        به جز بالا بردن ميزان تأثير در جهت تعيين شده را داشت
        كه ضرورتاً
          مفهوم منطق در اين مرتبه
          جز به معني «ابزاري خاص براي حركت در همان جهت خاص» نيست
          و خصوصيت سير در جهت خاص است كه
          پيش فرض‌ها و حدود اوليه منطق عمل را تعيين مي‌نمايد
          تا با به كار گرفتن چنين منطق عملي
          ميزان تعادل و عدم تعادل را بتوان شناسايي كرد
          و نسبت بين امور را بتوان متناسب با حركت در مسير ياد شده تنظيم نمود.
    روش مادي تنظيم نظام مادي و ابزار آئين ماده پرستي
      و از اينروست كه
        تأثير غير قابل انكار خاستگاه منطق حس‌گرا
          در دسته بندي كارشناسي نمايان گشته
        و هرگز دسته‌بندي عيني
          مستقل از ماهيت استكباري مستكبرين
          به دست كارشناسان مؤمن و متعهد به انقلاب نرسيده است
          چه رسد به «ضرائب فني كارشناسي»
          كه نسبت بين موضوعات دسته بندي شده را نشانگر است
      و در چنين شرائط خطيري
        چگونه مي‌توان
          بر مبناي به كارگيري منطق كارشناسي حس گرا
            امور مسلمين را در مقابله با الحاد تنظيم نمود
          و در عينيت
            مبتلاي به خطر عظيم
            تأثير ضرائب كارشناسي نگرديد
            و در دام نيرنگهاي ابليسي غرب گرفتار نشد
          و ساده انديشانه
            ضرائب فني كارشناسي را
            به صورت ابزاري منفصل از هر گونه موضع گيري مستكبرين
            توصيف نمود
            و سخن از به كار گيري آن در خدمت اسلام و مسلمين راند؟!
      آيا مي‌توان
        ثمره ملاحظه نسبت بين موضوعات طبقه بندي شده را بريده از ضرائب فني كارشناسي دانست
        و يا در معيار صحت بودن ضريب فني كارشناسي، در منطق حس گرا ترديد نمود؟
        و يا آن كه مي‌توان توسعه و گسترش اقتصادي را جز به تغييرات روحي جامعه، كه منشأ تغييرات اصولي روابط اجتماعي و موجب رشد دائم التزايد اقتصادي است به امر ديگري تفسير كرد؟
        و آيا پذيرش اين گونه دلبستگي را مي‌توان اساس پذيرش ضرائب فني كارشناسي، (ابزار ارزيابي) ندانست؟
        و بر اين اساس باز هم مي‌توان بر كارايي ضرائب فني در جامعه اسلامي، كودكانه، اصرار ورزيد
        و توجه ننمود كه ضريب فني كارشناسي متداول، معيار شناسايي قدرت عملكرد چگونه تعلقي است؟
        و وسيله ارزيابي جريان چه نوع ولايتي است؟
        و يا مگر مي‌توان جريان تعلق اجتماعي جوامع ماده‌گرا را در لذت پرستي حريصانه، بريده از جريان اعتبارات مادي (نظام پولي) توصيفي عيني نمود؟
      كه هرگز و به هيچ وجه نمي‌توان
        جريان اعتبارات اقتصادي را، تصوير اجتماعي جريان دلبستگي به دنيا و جانمايه تحريك وتحرك جوامع مادي ندانست
        و سازماني را كه عهده دار تنظيم جريان اعتبارات اقتصادي است، را در چنين ساختاري در منزلت قلب نظام نشناخت؛
        و حساسيت بانك را در نظام طغيان بر خدا و رسول، ناچيز شمرد
        و يا نقش ربا را در بانك ـ اين قلب دنياپرستي اجتماعي ـ ناديده گرفت.
      مگر نرخ ربا نيست كه
        از يك طرف وسيله جذب اعتبارات اقتصادي گشته
        و از طرف ديگر جهت نظام توليد را كنترل نموده
        و ابزار تنظيم جهت‌گيري الگوي توزيع و مصرف مي‌گردد؟
        و بالاتر، كه وسيله هدايت رشد توليد ناخالص ملي شده
        و بر اين اساس زير بناي ميزان نشر اسكناس گرديده است.
        ضرورتاً پي‌ريزي جريان آثار ربا در قدرت خريد و اعتبار واحد پولي در اين گونه جوامع قابل انكار نيست
        و هرگز نمي‌توان اين گونه برخورد با پول را جز به معني تعميم جريان آثار ربا در كليه فعاليت‌هاي اقتصادي تفسير ديگري نمود
        و از پايه قرار دادن ربا در ارزيابي جريان مقدورات اقتصادي به وسيله ضريب فني كارشناسي چشم پوشيد،
        مگر مي‌توان تعميم جريان آثار ربا را از منحل ساختن كليه اختيارات اقتصادي در چنين ساختاري مادي جدا فرض نمود
        و يا در ساختار ربوي، نرخ ربا را محور تنظيم ندانست
        و طبقه بندي موضوعات را حول اين محور ابليسي قرار نداد؟
    تمدن استكباري ، انعكاس آئين ماده پرستي جديد
      هرگز نمي‌توان
        انعكاس مناسبات ساختاري ربوي را در شكل‌گيري ساختار توليد و مفهوم صرفه جويي در مقياس توليد انكار نمود
        و از استخراج منابع تا محصولات مصرفي، جامعه را از تأثيرات تمركز استكباريش منفصل دانست.
      مگر همين صرفه جويي در مقياس توليد نيست كه
        ضرورت بوجود آمدن شركتهاي عظيم اقتصادي
        كه چيزي جز دولتهاي ماده گرا نيستند را موجب گرديده
        و ضرورتا محصولات اجتماعي را
        به چنان تمركز استكباري رسانده است
        كه كليه لوازم سازماندهي را زمينه عيني سلب و انحلال اختيارات حقه بشريت ساخته است؟
      مگر مي‌توان
        اين گونه توسعه و گسترش ابزار توليد را ثمره عيني صرفه جويي مستكبرانه در مقياس توليد ندانست
        و يا تاثير آن را در پيدايش قطبهاي توسعه در تمركز جمعيت و بافت‌هاي اجتماعي انكار نمود؟
      كه هرگز و به هيچ وجه نمي‌توان
        ماهواره‌هاي اطلاعاتي
        و ترمينالهاي خبري
          اعم از سياسي و اقتصادي
        و وسايل ارتباط جمعي
        و سلاح‌هاي هسته‌اي
        و انواع موشك‌ها و هواپيماها و ناوها و زيردريايي‌ها را
        محصول اين گونه توسعه و گسترش ابزار توليد ندانست
        و يا در هويت تمركز استكباري اين گونه تكنولوژي
        اين فن هماهنگ سازي گسترش فنون
        ترديد نمود.
      و آيا مي‌توان
        اين گونه تنظيم ارتباط انسان و جهان
        كه فرآيند عموميش به كارگيري و جريان مقدورات بر عليه رشد انسانيت است
        را صرفه جويي ناميد؟
        اين چگونه صرفه‌جويي در مقياس توليدي است كه
          حتي كرامت و اختيارت انساني را
          در مديريت سازماني جامعه
          منحل در جهت گيري تمركز استكباري ساخته است
          كه هرگز نمي‌توان در ظهور عفونت تكالب دنياپرستانه اين گونه صرفه‌جويي در مقياس توليد
          در نظام پرورشي و اخلاقي ترديد نمود
        و اين گونه صرفه جويي در اموال را
          همپايه و متناظر اشاعه فحشاء
          به نام استفاده از سكس
          در اعراض ندانست
          و يا ظلمات طغيان بر خدا و رسول را «بعضا فوق بعض» مشاهده نكرد؟
      هيهات، هيهات كه
        عشق به خدا
        و شهادت در راه او
        كه ثمره درخت طوباست
        از اين گونه ساختار اقتصادي كه
          قوامش بر ربا
          كه زقوم تحريص به دنيا
          و پيام جنگ با خدا و رسول است
        به دست آيد
        كه حيات طيبه كجا
          و شتابي چنين حريصانه در پرستش دنيا كجا!
      از آن جا كه
        حضور جدي تأثير منطق حس‌گرا
          به عنوان وسيله
        در هيچ يك از مراحل تحقق عيني تمركز استكباري
        قابل انكار نيست
        و در كليه مراحل جهت گيري اقتصادي اعم از
          الف ـ جريان اعتبارات اقتصادي
          ب ـ تعيين ظرفيت حجم توليد
            متناسب با جريان اعتبارات
            صرفه جويي در مقياس توليد
          جـ مشخص نمودن ويژگيهاي ضروري ابزار توليد مطلوب
            در طراحي
          د ـ شناسايي تغييرات لازم در كيفيت اجسام
            و نوع انرژي مطلوب در فيزيك اتمي و كيهاني
          هـ ـ ارائه روشهاي رياضي متناسب
            جهت محاسبه كيفيت‌هاي عيني
            در بالا بردن ميزان قدرت محاسبه
            و شناسايي تغيير وضعيت
        منطق حس‌گرا
          نه تنها عهده‌دار طرح پيش فرض‌ها و حدود اوليه بوده
          بلكه طرح مسائل هر مرتبه تعيين اولويت
          شيوه ارزيابي
          و ارائه راه حل
            براي سير در جهت ماده پرستي را
          عهده دار گشته
        و در نهايت
          عملا متكفل تنظيم رابطه انسان و جهان گرديده است
        بالاتر اين‌كه
          بر اساس پذيرش روابط اجتماعي
          انسان را در انحصار دائم التزايد رابطه استكباري
            بين انسان و جهان
          قرار داده است
        و توحش منظمي را
          به نام تمدن
        بر بشريت تحميل نموده است
        كه به مراتب وحشت‌ناكتر از سياه‌چال‌هاي تلخ تاريخ
        مستضعفين را به زنجير اسارت كشيده است.
      آيا اين
        همان آتش عالم مثال نيست
        كه عالم محسوس را چنين به آتش كشيده است؟
  فصل چهارم ـ ارزيابي ناهماهنگي‌هاي فرسايشي نظام اجرايي
    ريشه نارسايي‌هاي نظام در عدم جريان تولي به ولايت ربوبي
      از آن جا كه
        قدرت عملكرد عيني مسئولين جامعه
          در هر مرتبه از تشكيلات اجتماعي
        وابستگي به وضعيت ارتكازات
          اطلاعات پذيرفته شده
        در همان مرتبه دارد
        چنان چه
          اطلاعات عناصر كارشناسي يك تشكيلات اجتماعي
          ناهماهنگ با جهت گيري اصولي نظام باشد
        به ميزان منحل شدن قدرت عملكرد فردي در عملكرد تشكيلاتي
        لزوما
          حسن نيت
          تلاش
          و كاربرد مديران اجرايي
          به جاي بالابردن كارايي نظام
          در نا هماهنگي ياد شده خنثي مي‌گردد.
      از اين روست كه
        نارسائيها و معضلات پيچيده نظام مبارك جمهوري اسلامي
        علي رغم باور عده‌اي ساده لوح
        ناشي از سوءنيت مسئولين اجرايي نظام نيست
        بلكه
          ريشه در عدم جريان تولي به ولايت ربوبي
          در پذيرفتن
            اصول موضوعه
            حدود اوليه
            تعاريف و اصطلاحات حوزه و دانشگاه
          دارد
        و لزوما در چنين شرائطي
          تلاش پيگير و شبانه روزي مسئولين
          و خدمت به انقلاب و مستضعفين
          در سيماي ناهماهنگي در تصميم گيريهاي اجرايي منعكس شده
          كه لزوما
            درگيريهاي فرسايشي اجرايي
            پيامد آن است
        كه ذيلا با رعايت اختصار نمونه‌هايي را معروض مي‌دارد
    بخش سياسي
      نمونه‌هاي بارز آن را
        در سير نهادهاي انقلابي
        به روشني مي‌توان ملاحظه نمود
      نهادهايي كه
        خاستگاه آن‌ها انگيزه انقلاب اسلامي بوده
        و در بدو امر
        به دليل آشنا نبودن به
          روش سازماندهي اسلامي
          و ضوابط تعيين كننده
          و وظائف و حدود اختيارات
          و شيوه تنظيم طرح و برنامه
          و عمليات تشكيلاتي
        ضرورتا بعضي مبتلاي به افراط و تفريطهايي گشته
          كه موجب نارسايي هايي در امر مديريت گرديده بود
        با چنان عكس العملي مواجه گشتند
          كه به جاي رفع نارسايي از طريق
            محور قرار دادن حب في الله و بغض في الله
            در تنظيم روابط سازماني
            و تعريف لياقت عملكرد عيني در اجراء
            و تلاش در توسعه تأثير نهادهاي انقلابي
              در كليه شئون اجتماعي
            و سعي در به انزوا كشيدن
              ضوابط و ساختارهاي نظام مديريت مادي
              در جامعه اسلامي
            و كوشش در گسترش جريان ولايت الهي فقيه
              در تنظيم نظام جامعه
          تلاش صادقانه مسئولين اجرايي
            از طرق مدل كارشناسي
          راه هماهنگ نمودن انگيزه‌هاي انقلابي را در نظام مديريت متعارف پيموده است
          شيوه مديريتي كه هرگز با انگيزه‌هاي الهي هم جهت نبوده
          و ثمره‌اي به جز
            مهجور ساختن قدرت تحرك انقلابي
            در روابط ماشين مديريت مادي نداشته است
          تا جايي كه
            مفهوم حذف تشكيلات موازي
            عملا به انحلال نهادهاي انقلابي تبديل گرديده است.
      اگر نبود
        آثار رحمت خاصه حضرت حق
        و نشانه‌هاي آشكار مشيت بالغه
          بر اعلاء كلمه توحيد در سراسر جهان
      و اگر نبود
        پرتو انوار عنايات مخصوص حضرت بقيه‌الله
          صل الله و سلامه عليه و روحي لتراب مقدمه الشريف فداه
        كه نفوس را متوجه اسلام نموده
        و توفيق خدمتگذاري به انقلاب جهاني اسلام را نصيبتان فرموده
        و سخنتان را زمينه پريشاني پرچم شرك و كفر قرار داده
        و مايه ارعاب مستكبرين ساخته
        و پرچم گرانقدر ولايت مومنين را به شخص جناب عالي اعطاء فرموده است
      قدرت عملكرد و مدل مديريت كارشناسي
        به گونه‌اي مديريت اجرايي انقلاب را
        در معادلات جهاني رهنمون مي‌گشت
        كه قدرت تصميم گيري مسئولين اجرايي
        به كلي منحل در موضع گيري اقتصادي مستكبرين مي‌گرديد.
    بخش فرهنگي
      در اين بخش نيز نمونه‌هايي را در سير آثار و ارتكازات عمومي مي‌توان مشاهده نمود.
      فرهنگ انقلاب اسلامي
        كه به سر منزل شهادت طلبي دست يافته بود
        و با نور ايثار الهي
        ظلمات تخيلات ابليسي را شكافته
        و بر پرستش هويت‌هاي كاذب مدرك‌هاي غربي خط بطلان كشيده
        و با شهادت
        نشانگر مدرك شده بود
        و اميد مي‌رفت كه بارقه خروش تكبير الهي اش
        كاخ شيطنتهاي فرهنگ غرب را در هم كوبيده
        و عطر انقلاب اسلامي را جانمايه كاوش‌هاي تحقيقاتي بنمايد
        و محتواي تحقيق را
          در كليه شئون اجتماعي
          طريق انسجام
        و احكام توصيفي اسلامي را
          مبناي توصيف انسان و جامعه اسلامي دانسته
        و انقلاب فرهنگي را بگونه‌اي پي‌ريزي نمايد
          كه تلاش ذهني در كليه شئون تحقيق
          اعم از موضوع مورد بررسي
        و زمينه ظهور احتمالات
          و شيوه طبقه بندي
          و روش جمع بندي و استنتاج را
          ابزار جريان ولايت الهي فقيه ساخته
        و تنظيم برنامه آموزشي را
          بستر رشد اخلاق حميده نموده
        و مفاهيم پذيرفته شده را
          نسبت به اصول موضوعات سياسي، فرهنگي و اقتصادي
          متحول نموده
        و ارتكازات عمومي را در اين موضوعات
          هماهنگ با رشد و گسترش انقلاب جهاني اسلام نمايد.
      لكن مع الاسف
        تلاش مخلصانه و شبانه روزي مسئولين اجرايي
        با راهنمايي مدل كارشناسي
        راه تثبيت تعاريف و اصطلاحات فرهنگ تمدن مادي را
          در ارتكازات عمومي
        پيموده است
        راهي كه با گذشت اندك زماني
          به ظلمات فرهنگ غرب رهنمون شده
          و به حدي فرهنگ مادي را
          بر نظام و محتواي آموزشي مستولي خواهد ساخت
          كه نه فقط ارتكازات عمومي اسير الگوي مصرف غرب گرديده
          و عروسك وار در معيشت مادي
          اعم از اكل و اشرب و پوشاك و مسكن
          تابع فواحش آمريكا، اروپا و ژاپن گردد
        بلكه بالاتر
          مصرف‌كننده فرهنگ غرب گشته
          و مفاهيم بلند قدر اخلاقي
            مثل ايثار و صبر و مقاومت را
          در تلاش دنيا پرستانه فرهنگ مادي جستجو كند.
      كه اگر نبود
        تأكيدهاي مدام معظم له
        بر معارف حقه الهي
        و سعي بليغتان
          در ظهور شكوه و عظمت نور آزادي اولياء عظام الهي
          از مطلق تعلقهاي غير الهي
        در ارتكازات عمومي جامعه اسلامي
      و اگر نبود
        مساعي منورتان
          در بر افراشتن ارزشهاي الهي اجتماعي
          كه زمينه طلوع نور فطرت را
          در ارتكازات صاحب دلان فراهم نموده
          و مايه عطر افشاني مدهوش كننده
          ايثار شهداي انقلاب جهاني اسلام شده
          و منشأ ارتقاء روحي و فرهنگي جامعه اسلامي گرديده است
      سقوط انقلاب در فرهنگ مادي
        و در انزواي حوزه‌هاي علميه در حد زهد فردي
        اجتناب ناپذير مي‌گشت.
    بخش اقتصاد
      نمونه‌هاي بارز اين امر را مي‌توان در سير وضعيت الگوي مصرف، توليد و توزيع بيان نمود.
      الگوي مصرف
        خروش تكبير انقلاب اسلامي كه
          در گامهاي نخستين
            تعريف ثروت و ثروتمندي نظام سياه طاغوت را شديدا تهديد مي‌نمود
            و ابتذال تفاخر طاغوتيان را بر ملا ساخته
            و رفاه طلبي عشرت پرستانه آمريكايي را به رسوايي كشيده بود
          و اميد مي‌رفت كه
            موهبت رشد مناعت فطري
              زمينه ظهور استغناي جامعه اسلامي گرديده
            و درگيري با استكبار جهاني را محور تنظيم امور اقتصادي قرار دهد
            و ميزان وابستگي به الگوي مصرف غرب را
              عينا برابر با ميزان اسارت بي چون و چرا
              در دام تعلقهاي مستكبرين دانسته
            و پي آمد اين گونه مصارف
              كه چيزي به جز پست‌ترين تنعم حيواني
              آن هم به بهاي از دست دادن شرف و مزدوري كفار نيست را
              هويدا و مفتضح سازد
            و عظمت مسلح شدن به تكبير را
              در شئون اقتصادي جامعه اسلامي نمايان نموده
            و توسعه و گسترش تأثير ايمان در صحنه اقتصاد را
              پي ريزي
            و جهانيان را
              در برابر آثار و ثمره شرافت و كرامت جامعه الهي انسان
              متحير سازد
            و مستضعفين جهان را راهنما باشد.
        لكن
          قدرت نيرومند انقلاب
            از طريق زحمات طاقت فرساي مسئولين اجرايي صادق و خدوم
          در اثر تبعيت از مدل كارشناسي متعارف
          سقوطي سهمگين نمود
          و ثمره زهرآگين
            مونتاژ الگوي مصرف غرب
            و الگوي توزيع و توليد شرق
          در خدمت به مستضعفين آشكار گشت
          بدين معني كه
            به جاي تحول اصولي در مفهوم ثروت در جهت گسترش انقلاب
            با به رسميت شناختن كالاهايي مانند
              يخچال
              كولر
              ماشين لباسشويي
              جاروي برقي
              تلويزيون
              آب ميوه گيري
              فرش كارخانه‌اي
            در رديف كالاهاي اساسي زندگي
            تعريف فقر و احتياج را تغيير داده
            و به تعميم نياز وابستگي به محصولات مصرفي تبديل گرديد
          تعميم مصرفي كه در عينيت جهان كنوني
            به جز در معادله‌هاي استكباري
            به دست آمدني نيست
          كه سير در اين راه
            در آينده‌اي نه چندان دور
            زمينه مباهات به مصارفي را تأمين مي‌كند
            كه در ابتداي انقلاب منشأ سرشكستگي بود
          و در پي آمد
            آئين دلبستگي به دنيا را
            به صورت تشريفات رسمي
            بر انقلاب تحميل نموده
          و ضربه زدن به روحيات انقلاب را آذين خواهد بست
          و خوف آن است كه
            محتواي جامعه اسلامي را متأثر سازد.
      الگوي توزيع
        الگوي توزيع در زمان سياه طاغوت
          بر اساس سلطه اقتصادي نظام كفر استكبار جهاني شكل گرفته بود
          و غارتگران جهاني
            به ميزاني كه جامعه اسلامي را بازار مصرف مي‌نمودند
            به تضعيف قدرت روحي جامعه دست يافته
            و از اين طريق
              موذيانه نيروي قدرتمند جامعه مسلمين را تبديل به شبكه مهلكي ساخته بودند
              كه منابع طبيعي و انساني را
              در جهت جريان توسعه تكنولوژي مطامع استبكاري
              ابزار چپاول نموده بود.
          شركت‌ها و نمايندگي‌هاي گوناگون
            اهرم مديريت اين شبكه خطرناك گشته
            و ضرورتا در آن وضعيت سياه
            مراكز تصميم گيري اقتصادي تغيير اصولي نموده بود
            در آن وضع
              شركت‌ها و مؤسسات و ابسته به شركت‌هاي خارجي
              محور اقتصادي بودند
              نه بازار مسلمين
          و بالاتر اين كه
            رشد قدرت خريد سوق مسلمين
            به ميزاني در عينيت حاصل مي‌گرديد كه
            در جهت تبعيت از رشد منافع و سلطه سوق كفار، قرار گيرد
            و عملكرد متدينين بازار هم
            مستقل از عملكرد نمايندگيها
            نمي‌توانست هيچ گونه تحرك فعالي داشته باشد
          و از اين رو
            ناخواسته عملكرد اقتصادي اينان
            منحل در جهت گسترش استكبار جهاني گرديده بود
            و شبكه توزيع با رشدي سرطاني گسترش يافته
            و بيشترين بخش نيروي انساني جامعه را
            به توزيع و خدمات وابسته به آن تخصيص داده بود
          و همين امر
            بافت نظام شهر و روستا را در هم فرو ريخته
            مراكز عظيم تمركز مصرفي را پي ريزي نموده بود
            كه در مقايسه با يك جامعه متكي به توليد
            و نه جامعه متكي به مصرف ناشي ازفروش مواد خام
            آثار وحشتناك رشد سرطاني بخش توزيع
            بر موازنه كاذب ارزي، آشكار مي‌گردد.
        بدينگونه
          ميزان محور قرار گرفتن بخش توزيع
            در بخش خدمات سياسي و فرهنگي
            آشكار گرديده
          و به روشني معلوم مي‌شود كه
            چه درصد بالايي از شبكه توزيع زمان طاغوت كاذب بوده
          و همچنين مشخص مي‌شود
            مفهوم واقعي توصيه‌هاي كميسيونهاي سازمان ملل
            در امر توسعه و گسترش چيست
          و چه ثمره خطرناكي
            در اسارت مستضعفين داشته است.
        بر اين مبنا بايستي توجه شود كه
          در مقابل اين گونه ويرانيهايي كه
          در تمايلات اقتصادي جامعه رخ داده بود
          در زمان طلوع انقلاب اسلامي
          تقليل و تحول در بخش توزيع
          از چه اولويتي برخوردار بوده
          و مي‌بايست با اهرم نظام توزيع
          چه درصد بالايي از نيروي انساني و مقدورات اقتصادي
          از اين بخش به بخش توليد انتقال پيدا نمايد.
        لكن تلاش پي‌گير مسئولين اجرايي
          درحذف واسطه‌هاي زائد در بخش توزيع
            در خدمت به مستضعفين
            با راهنمايي الگوي توزيع شرقي
          منشأ بالا رفتن سطح تمايلات مصرفي عموم گرديد
          كه فشار حاصل از عدم تعادل بين قدرت توليد و تمايلات مصرفي
            با شتابي غير قابل كنترل ظاهر شده
            و زمينه اوج گرفتن تقاضاي اجتماعي تأمين كالا را
            به گونه‌اي فراهم ساخت
            كه تحرك فعال نقدينگي بخش خصوصي در شبكه توزيع غير رسمي
          اجتناب ناپذير گرديده
          كه در حداقل، آثار آن بر بحران پولي و ارزي در بخش اقتصاد قابل ترديد نبوده
          و هر چند تأثيرات مخرب جانبي آن را در
            فرهنگ توزيع
            و ايجاد بستر اجتماعي واردات قاچاق كالاهاي مصرفي
            تا سرحد مواد مخدر را
          ناديده بگيريم
          تأثيرات سياسي نظامي و فرهنگي آن به سادگي قابل اغماض نيست
          زيرا افزايش هولناك شبكه توزيع رسمي و غير رسمي
            به حدي نيروي انساني
            و مقدورات اقتصادي را
            به بخش كاذب توزيع، تخصيص داده است
          كه در صورت عدم معالجه
            لزوما پيامد آن
            دست آورد‌هاي عظيم و گرانقدر انقلاب را تهديد مي‌كند.
      الگوي توليد
        در زمان ويرانگر طاغوت
          قدرت توليد جامعه مسلمين
            از طريق تكنولوژي اسارت بار مستكبرين
            در وابستگي بارز ناشي از فروش مواد خام
            مطلقاً منحل گرديده بود
          و از شيو‌هاي خاصي
            براي تنظيم استفاده از مواهب الهي اعم از
              آب
              زمين
              مرتع
              جنگل
              شيلات
              و معادن
            استفاده مي‌شد.
            شيوه هايي كه خود اين مواهب الهي را
            بازار عيني گسترش وابستگي به سلطه مستكبرين ساخته
            و استفاده اجتماعي از اين مواهب را
            به گونه‌اي به قدرت عملكرد تكنولوژي نظام استكباري سپرده بود
            و عينيت را
            به نحوي شكل داده
            و انحصار را طوري پي ريزي نموده بود
            كه بايست آن را انحصار دائم التزايد عيني ناميد
          كه خطر اسارت آفرين و مرگبار اين گونه انحصار
            قابل مقايسه با قرار دادهاي باطل انحصاري نيست
            كه در قراردادهاي انحصاري
            روابط توزيع ثروت منعقد مي‌گردند
            و اين گونه انحصار دائم التزايد
            در شيوه عيني عمل توليد ثروت جاري مي‌گردد
          و ضرورتا تغيير در آن
            به صرف بر كنار زدن قرار دادهاي انحصاري
            هرگز ممكن نيست
            كه با سيري گذرا نمونه‌اي را معروض مي‌دارد.
        اگر يك سيب را
          كه به اصطلاح توليد داخلي است
          مورد تحليل عيني قرار دهيم
          و توجه بنماييم كه
            اين سيب از جمله سيب هايي است كه
            در الگوي مصرف جامعه جايگاهي دارد
            و حصول عيني آن
            مانند تصوير ذهني يك سيب نيست
            كه فرضا مستقل از ساير امور قابليت لحاظ داشته باشد
          لزوما در مي‌يابيم كه
            تأثير جميع اموري كه در شكل
              مستقيم و غير مستقيم
            در توليد عيني اين سيب دخالت دارند
            قابل انكار نيست
          كه تنها اشاره‌اي مختصر به تغيير شكل استفاده از آب
            يكي از مواهب الهي
            كه در رديف عوامل توليد سيب است
            آثار عملكرد ننگين زمان طاغوت بر توليد را آشكار مي‌سازد.
          با ايجاد
            زمينه عمومي ساختن شيوه استفاده از منابع زيرزميني آب
            به وسيله حفر چاه‌هاي عميق و نصب تلمبه
            نوعا قنوات به گونه‌اي خشكيده
              كه در اكثر مناطق
              تحصيل آب در انحصار عيني وابستگي به تكنولوژي وارداتي گرديد
            كه با توجه به پايين رفتن سطح طبيعي منابع زير زميني آب
              در اين گونه مناطق
            مفهوم انحصار دائم التزايد عيني در توليد يك دانه سيب
            قابل تصور مي‌گردد.
          روند تغيير در وضعيت ساير عوامل توليد
            از قبيل
              اصلاح خاك
              آماده سازي زمين
              كود
              دفع آفات
              حمل و نقل
              ارتباطات
              و ارائه خدمات مستقيم و غير مستقيم
            اگر به مراتب به سوي وابستگي بيشتر نبوده
            قطعاً بهتر از اين نبوده است.
          لذا در صورتي كه
            پس از تحليل دقيق عيني
            ميزان وابستگي يك سيب به ارز ناشي از فروش نفت خام را تعيين نموده
            و آن مقدار وابسته را برش زده
            كنار بگذاريم
            به روشني واضح مي‌گردد كه
              چند درصد از يك سيب
              متكي به توليد داخلي
              و چند درصد
              متكي به گسترش سلطه استكبار جهاني بوده است.
        بنابراين
          ديگر براي واضح شدن درصد وابستگي صنعت
            در الگوي توليد
            به گسترش سلطه مستكبرين
          نياز چنداني به بررسي و تشريح نيست
            زيرا در صنعت از روش آزمايشگاهي
            و ابزار آزمايشگاهي
            و شيوه شناسايي
            و طبقه بندي مواد
            و مراحل تبديل مواد به كالاي صنعتي گرفته
            تا ابزار توليد و بافت تمركزي آن
            كه به اصطلاح قطب‌هاي توسعه در عينيت هستند
            و پذيرش لوازم عيني آن در شهرسازي
            و تنظيم مراكز خدمات شهري
            و اداره كشور در زمان طاغوت
            همگي بر اساس توسعه و گسترش سبيل كفار
            بر كليه شئون سياسي، فرهنگي و اقتصادي مسلمين
            پي ريزي شده بود.
        با طلوع پرتو نوراني انقلاب
          كه اميد مي‌رفت
            مراتب افشاگري مدام مستكبرين متناسب با جريان رشد
              تنظيم گرديده
            و زمينه درگيري همه جانبه با استكبار
              درهمه شئون توليد اجتماعي فراهم گردد.
            و به جاي وسيله نمودن معادن، منابع طبيعي، مراتع، جنگلها، آبهاي زيرزميني، رودخانه‌ها و درياها در كاهش وابستگي.
            و به جاي ابزار نمودن كليه منابع انرژي مانند برق، نفت، گاز و زغال سنگ در كاهش وابستگي توليدي.
            و به جاي اهرم نمودن تغيير اصول موازنه بين مصرف و توليد براساس انگيزه الهي بسيجيان در كاهش وابستگي فنون توليد.
            و به جاي تحول اصولي در مقياس و مراحل طرز توليد و تغيير جهت گيري بستر حاكميت توليد استكباري بر توليد جامعه اسلامي.
            و به جاي پي افكندن عيني بنيان جديد اجتماعي و جاري ساختن ولايت الهي فقيه در كليه شئون توليد اجتماعي.
            و به جاي نمايان نمودن عيني و عملي مفهوم واقعي تجديد حيات اجتماعي انسان و متحير ساختن انظار جهانيان
              در اين كه رنسانس غرب چيزي به جز انحراف مرگ‌بار حيات اجتماعي انسان نبوده و نيست
            و به جاي معرفي ماهيت تكنولوژي اسارت آفرين مستكبرين كه ثمره‌اي به جز توحش منظم نمي‌تواند داشته باشد.
            و به جاي افشاي دعوت دروغين مستكبرين در نجات انسان از فقر و جهل.
            و به جاي معرفي عيني درگيري با استكبار جهاني به عنوان محور اصلي تغيير وضعيت ، به مستضعفين جهان.
            و به جاي نمايان ساختن استراتژي و راه رشد انسانيت به مستضعفين رنج چشيده
              كه چيزي به جز تعميم برائت و انزجار از مشركين و تولي به ولايت الهي در همه شئون اجتماعي نيست.
            و به جاي همه آن چه گفته شد
          متأسفانه با راهنمايي مدل كارشناسي
            شور انقلابي مسئولين اجرايي
            به گونه‌اي در موازنه حاصل از تلفيق الگوي مصرف غرب
            و الگوي توزيع شرق
            به مسلخ انزوا كشيده شد
          كه قلم را از تشريح ميزان نفوذ آن چه كه به شور انقلابي جامعه گذاشته است
            به جهت عدم تأثر خاطر شريف
            تنها به اشاره‌اي بسيار گذرا اكتفا مي‌نمايد.
        مفروض و حتمي دانستن
          قدرت عملكرد مدل كارشناسي
            در تنظيم عيني نظام نوپاي اسلامي
          عناصر پرشور انقلابي و متدين
            لكن كم ظرفيت
          را در مقابله با قدرت عملكرد صنايع استكباري
          در موضعي قرار داد
          كه دچار
            خود باختگي
            و تزلزل شديد روحي
          گرديده
          و در قدرت عملكرد عيني اسلامي در مديريت جهاني
          به گونه‌اي دچار ترديد شدند
            كه در پيامد
            يكبار ديگر تاريخ صدر اسلام
            در پذيرش تلخ‌تر از زهر حكيمت تكرار گشت
          و زمان آن چنان تاريك تر از شب سياه شد
            كه همچون سيد الوصيين، اميرالمؤمنين (صلوات الله و سلامه عليه)
            ولي فقيه نيز
            در شرايط پذيرش حكميت پرچم كفر قرار گرفت
            «فانا لله وانا اليه راجعون».
  فصل پنجم ـ اصول مقدورات اجتماعي در طرح توسعه و گسترش
    حل مشكلات مبتني بر مقدورات
      اكنون كه
        با معيار ساختن سخن گرانقدرتان در حد وسع
        سيري اجمالي در نظر به معضلات جامعه اسلامي دست داد
        با تمسك به كلام حميد و قرآن مجيد كه
          بحمدالله همواره بدان متمسك بوده
          و به حول الله و قوته متمسك خواهيد بود
          كه «فاصبركما صبر الوالعزم من الرسل»
        رنج نظر به معضلات را زدوده
        و به اصول مقدورات اجتماعي در حل مشكلات
        مختصرا اشاره‌اي مي‌نمايد.
    آسيب پذيري استكبار جهاني
      از آن جا كه
        در تمامي تاريخ بشريت
        دنيا پرستي در مقابل خداپرستي قرار داشته است
      ضروري است كه
        آسيب پذيري نظام استكباري را بدوا
        بصورتي مبنايي ارزيابي نموده
        و از اين طريق شرائط تأثير عيني
        قدرت عملكرد اسلام و مسلمين را شناسايي بنماييم.
      آشكار است كه
        در رأس هرم دنيا پرستي
        پرچم طغيان مستكبرين قرار دارد
        و هرگونه تزلزلي كه در اين پرچم رخ بنمايد
        صولت ظاهري هرم در هم شكسته
        و منشا ظهور قطعي شكست در روحيه طغيان مي‌گردد
        زيرا طغيان هرگز بر بنيان مرصوص فطرت استوار نبوده و نيست.
      در شرايطي كه
        شرارتهاي حرص آمريكايي
        چنان آتشفشان ويرانگر مستكبرين را به جريان انداخته است
        كه منشأ زبانه كشيدن حسد گدازنده اذنابشان گرديده
        و قدرت تفكر را به گونه‌اي از ايشان ربوده است
        كه با كمال حقارت تن به ذلت سپرده
        همچون صرع زدگان در راه ذلت
        گوي سبقت از يكديگر مي‌ربايند
        و شرافت خود را به شنيع ترين رذالت حيواني تبديل كرده
        و بدان مباهات مي‌نمايند
        و واسطه گري ننگين چپاول مستكبرين را
        سرمايه سرافزاري خود به حساب مي‌آورند
        و بدينگونه است كه
          كليه مواهب الهي مستضعفين
          عرصه غارت مستكبرين گرديده است.
      و از اين پايگاه ناپاك ابليس است كه
        مستكبرين با بيگاري كشيدن فكري در مراكز فرهنگي
        حل مسائل و مشكلاتشان را
        بر مستضعفين تحميل كرده
        و در راه ارضاء تمنيات طاغوتيشان
        در كليه مراتب تأمين مواد و اطلاعات
        و بكار گيري فرمولها و تئوري‌هاي جديد
        از ايشان كار مي‌كشند.
      و از همين طريق است كه
        تنظيم مقدورات مادي را
        در جهت طغيان به دست گرفته
        و متقابلا جريان شتاب آثار مادي را نيز
        ابزار تنظيم گستره سلطه گري خويش ساخته‌اند
        كه با اندك توجهي به صنايع فوق مدرن
          ابر رساناها
          و صنعت چيپست
        كه تأثير عملكردشان
          تابعي از ميزان كنترل سرعت نور در ميدان انرژي است
        مي‌توان كارايي عيني ابزارشان را
        در شتاب گسترش تأثير و تمركز عملكرد جهاني ملاحظه نمود
      و از اين طريق
        توسعه نفوذ مستكبرين را بر آورد كرد
        و آشنا گرديد كه
          خطر تهاجم كفار بر كلمه توحيد
          تا چه پايه‌اي در پهنه زمين انكارناپذير است
          و كار سلطه‌گري و سلطه‌پذيري
          بشريت را به چه پرتگاهي كشيده
          و چگونه بستر عيني تمدن را
          در جهت طغيان
          به صورت يك ماشين خودرو در آورده است.
      لكن
        علي رغم آنچه اشاره گرديد
        از آن جا كه مقدورات انساني در سراسر تاريخ
          عامل متغير و حدت تركيبي آثار تنظيمات عيني جامعه بشريت بوده
          و هست
        هرگز گسترش نفوذ مستكبرين
          موجب به وحدت و انسجام رسيدن پايگاه روحيشان نگرديده است
        و به هيچ وجه
          ابزار عيني و مادي
          نمي‌تواند پناهگاه روحي گشته
          كه اضطراب از استكبار جدا شدني نبوده و نيست
        و با اوج گرفتن قدرت ابزارشان
          هر چند جلوه وحدت صوريشان گسترش گيرد
          به همان ميزان
          ضريب شتاب تنازع قلبيشان افزون گشته
          و آسيب پذيريشان در برابر ايثار الهي غير قابل اجتناب مي‌گردد
      كه اگر ضربه «بندر الاحمدي» را به صورت يك قضيه منطقي تحليل نماييم
        ملاحظه مي‌گردد كه
        چگونه رعب ايثارگران
        در جريان اعتبارات كاذب مستكبرين تأثير نمود
        و سستي اركانش را بر ملا ساخت
        كه اگر تأمل‌هاي كذايي كارشناسي
        مانع اجراي دستورات اكيد معظم له نمي‌گرديد
        هرگز مستكبرين نمي‌توانستند پيامد آن ضربه را به مستضعفين برگردانند.
      و بلكه در مرتبه‌اي بالاتر
        شتاب تكنولوژي در ميدان اضطراب اعتبارات
        قهرا زمينه انتحارشان را فراهم مي‌ساخت
        و با فرو ريختن هرم پوشالي قدرت ظاهري مستكبرين
        بر جهانيان آشكار مي‌گرديد كه
        چگونه سرعت سفينه دنيا پرستي آمريكايي
        در ميدان جاذبه نور ايثار الهي ذوب مي‌گردد.
      اكنون لزوما به ارزيابي مقدورات روحي، ذهني و عيني پايگاه مستضعفين در مقابله با مستكبرين مي‌پردازيم.
    رشد قابليت رواني
      با نظاره‌اي گذرا و بسيار مختصر بر تاريخ
        جريان رشد روحي در جامعه اسلامي ايران
          آشكار مي‌گردد
          كه قرنهاست اين جامعه
          دوران صباوت و دوري را گذرانيده
          و در جهت قرب ربوبي
          به اسلام روي آورده است
          و به منزلت رفيع تولي به ولايت مشرف گشته
          و طراوت پرورش تشيع
          نفوس قدسيه‌اي را به وي ارزاني نموده است
        كه در طوفان‌هاي تاريخ
          بر محور نور تعلق اولياء عظام
          فاني گشته
          و خود پايگاه
            نور افشاني
            و سنگر پرورش پايداري شده‌اند
          و در پرتو همين نور است كه
            حدت ذهني در ايران آن چنان رشد يافته
          كه در مجموع
            گسترش تطرق احتمالات
            موجب تشتّت بنيانش نگرديده است.
    رشد ظرفيت ذهني
      و از آن جا كه
        ماهيت حدت ذهني
          كه قدرت گسترش تطرق احتمالات است
        بر پايه حريت و آزادگي از تعلق به غير او
          نشأت گرفته
        و توسعه ظرفيت ذهني بر پايه تعلق به حضرتش
          وحدت تركيبي يافته است
      مي‌توان به وضوح
        ميزان رشد و توسعه حدت ذهني
        و سيطره قدرت سنجش در اين منطقه را
        در مقايسه با ساير بلاد ملاحظه نمود
        كه اين نشانگر
          جريان قدرت روحي در گسترش ظرفيت ذهني
          و در مرتبه‌اي بالاتر
          گوياي ميزان صداقت در پذيرش اسلام است
      كه در مقايسه با ساير مناطق آشكار مي‌گردد كه
        تمام بلاد در بدو امر
        صلاي هدايت الهي اسلام را شنيدند
        و بعضي در كجراهي‌هاي گذشته خود متصلب شده
        و پاره‌اي به صورت سطحي پذيرفتند
          لكن به دليل عدم آزادگي روحي
          مبتلاي به اوهام گرديده
          و در حوادث عيني تاريخ
          قدرت مقاومت را از دست داده
          و دچار مردابهاي عفن نيرنگهاي ابليسي شدند
          و همچون كانون پرورش حيوانات موذي
          تبديل به زادگاه واژگونه انديشيدن ايسمهاي شيطاني گرديدند
        لكن تاريخ درخشان حركت ذهني در ايران
          شاهد عيني آن است كه
            در حوادث گوناگون
            ارتباط اكثريت مردم اين سامان
            با گوهر حقيقي فطرت قطع نگرديده
            و از موهبت الهي تعلق قلبي و ذهني به اولياء عظام
            برخوردار بوده
      و خلاصه
        هرگز پس از اسلام
        سفسطفه‌هاي الحادي
        از اين منطقه نشأت نگرفته است.
    رشد قدرت تأثير عيني
      اكنون با توجه به
        جريان رشد روحي و ذهني اين منطقه
      به تحليل استعداد
        قدرت عملكرد عيني جامعه اسلامي ايران مي‌پردازيم
      و با ملاحظه آن كه
        اوج قدرت تحرك عيني انسان اكثرا در سنين جواني است
        جوانان برومند ما
        كه اكثريت مردم اين سامان را تشكيل مي‌دهند
        در عين آن كه در مهد اسلام و نور محبت اولياء الهي پرورش يافته اند
        لكن بحمد الله
        تعلق به اصطلاحات، حجاب فطرتشان نگرديده است
        و بالاتر از همه آن كه
          موهبت عظيم ولايت
          در آن چنان مرتبه‌اي نصيبشان گشته كه
          به سرمنزل شهادت‌طلبي رسيده
          و نه تنها زمينه ظهور انقلاب اسلامي ايران را فراهم نمودند
        بلكه
          اكثر محله‌ها را به نام شهداء عطرآگين ساخته
          و در عينيت
          جامعه اسلامي ايران را كوي شهادت به خدا و رسول و اولياء عظامش گردانيده اند.
      و حقا چگونه مي‌توان
        آرزومند ذوب شدن در شكرش نگشت
        كه در چنين زماني
        كه جهان در ظلمت شرارتهاي ابليسي
        سقر سقوط را گزيده
        جامعه اسلامي ايران را پناهگاه مستضعفين قرار داده
        و موهبت اذن تكوينيش
        اين جامعه را در عالم مأذنه توحيد
        به گونه‌اي قرار داده
        كه گويي پرتوعنايت اولياء عظام
        جنود ملائكه و ارواح سعداء را نگهبانش فرموده
        و آن را آن چنان پايگاه نشر معارف اهل بيتش ساخته كه
        مصداق عيني
          «و في بيوت اذن الله ان ترفع و يذكر فيه اسمه»
        گرديده است.
      و از اين ديدگاه
        مي‌توان به تحليل واقعي تاريخ پرداخت
        و جريان رويداد‌ها را توصيفي اسلامي نمود
        و متناسب با قدرت تحليل تاريخ است كه
          وضعيت مقدورات مستضعفين جهان را
          در برابر مستكبرين
          مي‌توان بر آوردي واقعي نمود.
      و بر همين اساس است كه
        در بهينه گزيني مقدورات جهاني مستضعفين
        ايران اسلامي را
        بهترين منطقه جهت
        پايگاه عيني سازمان اسلامي امم
        در مقابل سازمان الحادي ملل تعيين كرد
      و هدف بازسازي را بدينگونه مشخص نمود
        كه تنها ازطريق
          مشخص نمودن هدف بازسازي است
          كه مي‌توان سمت‌گيري عيني حركت انقلاب را معين كرده
          و جهت گيري الهي ظلم ستيز را
          در نسبت بين مقدورات منعكس نمود
          و آن را محور اصولي
          تنظيم مقدورات عيني جامعه اسلامي قرار داد
        و از موضع قدرت
          به مقابله با خطر التقاط عيني امريكايي پرداخت
          و به حول و قوه الهي
          التقاطي را كه
          بنيان نظام استكباري
          و مرموزترين شرارتهاي ابليسي است
          متزلزل و رسوا نمود
      كه تقرب به عزت جريان ولايت الهي
        كه جانمايه وحدت و انسجام مستضعفين است
        در گرو ميزان انزجار و برائت و درگيري با جريان عيني استكبار جهاني است.